Schattige vrolijke Emma!

De laatste tijd is Emma eigenlijk altijd schattig en vrolijk. Ze komt vrolijk haar bedje uit rollen (nou ja, de laatste paar nachten dan) en gaat er nog vrolijk in ook. Huilpartijen, nee hoor! Heerlijk is dat! En als ze zeurderig is, vooral ‘s avonds, dan ga ik haar gewoon dingen vragen. ‘Waar is je neus?’ en ‘Waar zijn je teentjes?’ en alles weet ze aan te wijzen en te benoemen. Het leukste is natuurlijk in mama’s neus prikken en kusjes geven. Ze is daar ook heel scheutig mee, kusjes krijgen we altijd! Zelfs blaaskusjes… Heel erg lief!
Ze is heerlijk makkelijk af te leiden en wordt wel regelmatig boos hoor, maar vooral dan op haar grote zus 😉 …

‘Ik wil niet in mijn luier plassen!’

Bij ons is het zindelijk zijn/worden ook weleens lastig. Vanochtend envanmiddag waren we bij Julia in het ziekenhuis, en had ik Noa een luieromgedaan. Lekker makkelijk dacht ik… niet dus! Mevrouw wilde niet inhaar luier plassen maar op de wc was eng. Dus krijsen op de terugweg…
(ze geeft het nu altijd aan als ze moet plassen en ongelukjes?? echt niet! Ik ben supertrots op haar!)

Als ze klaar is met plassen hoor je haar trots zeggen: ‘Ik ben hééélemaal geplast!’ en ‘Dan krijg je een stickertje!’

Julia weer in het Diaconessenhuis

Ik ben echt vergeten de weblog bij te werken, maar Julia ligt dus alweer vanaf woensdag in het Diaconessenhuis. Ze spuugde thuis echt héél veel, bijna elke voeding kwam er weer geheel of gedeeltelijk uit. Ze weten nog steeds niet precies waarom, maar gaan ervanuit dat het geen echt lichamelijke oorzaak heeft op dit moment. Waarschijnlijk heeft Julia ‘gewoon’ nare ervaringen met eten en ging ze daardoor voedsel weigeren en af en toe spugen. Het heeft er ook mee te maken misschien dat ik teveel gefocussed was om haar te laten eten en dat het eten niet meer ‘leuk’ was.
Daar zijn ze nu dus mee bezig, eten moet leuk zijn en ze moet het lekker vinden, het wordt er niet ingepropt. Dat heeft nu wel tot gevolg dat ze is afgevallen, want brood vindt ze niet lekker, maar dan krijgt ze geen vervanging… een redelijk harde methode maar ze schijnen het anders snel door te krijgen.
Ze blijft nog wel even daar, geen idee hoelang nog. Maar het weekend heb ik haar geen eten gegeven, dat heeft de verpleging gedaan in overleg met de psychologe en diëtiste. Om mij te ontlasten vooral, maar ook om te observeren hoe dat gaat.

We genieten van Julia als we er zijn, ze is ontzettend vrolijk en schattig. Wat wel leuk is, is dat ze echt goed weet dat ik haar mama ben, dan wil ze niet meer bij de verpleging zitten en als ik wegloop vindt ze dat niet leuk! Ik wacht ook altijd even tot ze slaapt voor ik wegga en laat haar niet bij iemand achter terwijl ze wakker is, voor zover het lukt dan.
Gisteren zijn we lekker gaan wandelen, Gerben, de kinderen en ik, in het hertenparkje dichtbij het ziekenhuis. Heerlijk, even genieten buiten het ziekenhuis! Julia vond het zichtbaar heerlijk om haar zusjes om zich heen te hebben. En haar zusjes ook om haar weer bij zich te hebben!

Ze krijgt nu het volgende schema en eten aangeboden:

Ontbijt:
1 bord pap van 200 ml Nutrilon 2 met Bambix

Tussendoor:
Fruit en diksap of Roosvicee

Middagmaaltijd:
1 sneetje bruin brood met margarine en smeerkaas/jam
1 beker Nutrilon 2 (200 ml)

In de loop van de middag:
thee/water/roosvicee
2 biscuitjes of 1 rijstewafel of kinderkoek

Avondmaaltijd:
groentehapje en toetje

In de loop van de avond:
1 bord pap van 200 ml Nutrilon met Bambix

Maar veel hiervan eet ze niet…brood bijvoorbeeld, en de Nutrilon in een fles wil ze ook niet, en avondeten wil ze ook eigenlijk nooit, vooral met stukjes erin…alleen het toetje eet ze dan nog en ‘s avonds de pap ook. Ze komt dus niet genoeg aan. Maar ja, ik hoor straks wel hoe het verder gaat.

Noa is zindelijk aan t worden…

Noa begint nu ineens zindelijk te worden! Ik ben echt trots op haar.Weinig ongelukjes op een dag, zeker vergeleken met eerst! Nu loopt zede hele dag zonder luier, poept en plast op het potje (en een enkelekeer op de wc), krijgt voor elk plasje een sticker op een’potjeskalender’ en dat vindt ze ontzettend leuk. Het is gewoon eenstimulans voor haar en ze doet het erg goed.
Ook eet ze nu alweereen hele tijd heeeel goed. Als ze niet alles opeet zeg ik dat ze eentoetje krijgt als ze het wél helemaal opeet, en dan neemt ze gelijkgrote happen, zo schattig
Ik ben echt trots op haar, ze wordt een grote meid!