Chaaaaaaaaaaaaaos!

Tja, dat krijg je juist als je probeert alles zo goed mogelijk te regelen. Van het weekend hadden we bezoek gehad, Sander en Sara, en ‘s middags hadden we samen wat cadeautjes gehaald voor de meiden, waaronder een keukensetje. Heel leuk voor de meiden natuurlijk! Nu had ik vandaag eindelijk weer eens het keukentje uit de tuin gehaald, die helemaal onder de spinnenwebben, spinnen-eitjes, en natuurlijk hele grote spinnen zat, en die schoongemaakt met behulp van de meiden (lees: met soms irriterende maar wel heeeeel schattig bedoelde ‘hulp’ van Noa en Emma, en natuurlijk ook Julia) en neergezet in de keuken. Heel erg leuk maar alle spulletjes lagen overal, en tot overmaat van ramp gingen ze erge ruzie maken en elkaar pijn doen (tja, dat is iets wat ze erg leuk vinden blijkbaar) terwijl ik vieze handen had van een meloen schoonmaken.
Noa en Emma waren aan het rollebollen over de vloer, al schreeuwend, net kleine katjes, en ik stond met vieze handen bij het aanrecht en probeerde ze uit elkaar te halen zonder mijn handen te hoeven wassen. Lukte natuurlijk niet. Vergeefse moeite. Waarom probeer ik dat ook??!! LOL.
Maar goed, uiteindelijk Noa in de hoek gezet, want die had Emma pijn gedaan. Ze wilde er niet in blijven (tja, je probeert het toch volgens de Supernanny-methode maar meestal werkt het niet 😛 ) en Julia ging haar ook elke keer ‘plagen’ door bij haar te gaan staan, haar een klein duwtje te geven en te irriteren (geen idee waarom maar ze vindt dat blijkbaar leuk) en Noa ging uiteindelijk flink schreeuwen, dus had ik haar maar even in de bijkeuken gezet. Meestal werkt het goed, nu niet. Op de deur bonken, schreeuwen, en Julia vond het mateloos interessant en ging elke keer als Noa de deur weer open deed (maar toch nog niet lief was) weer om het hoekje kijken en als ik de deur dicht probeerde te doen zat er zo’n klein meisje tussen, genaamd Julia. Emma was ondertussen lief aan het spelen met van alles, die complimentjes gegeven, ondertussen Julia weer uit de bijkeuken gevist, tegen Noa gezegd dat ze echt weer naar binnen mocht als ze maar stil was en niet boos en nukkig, want dan had ik haar liever niet binnen. Uiteindelijk was ze stil geworden….en toen gingen ze weer ruzie maken. Dit keer was het Emma, die Noa had pijn gedaan… ZUCHT. Weer mijn plakkerige handen afgewassen en dit keer Emma in de hoek gezet. Die wilde ook niet echt blijven zitten maar dat kwam doordat ze ondertussen met de blokjes die in de buurt lagen aan het spelen was. Noa kwam haar plagen en deed haar pijn, dus Noa ook weer in de hoek (wat ze niet wilde, want daar ‘zitten spinnen mama!!’ wat overigens niet waar is). Nadat ik Emma zowel als Noa een paar keer terug had gezet in de hoek is het eindelijk rustig geworden toen ze elkaar een dikke knuffel gaven, sorry zeiden (echt gemeend) en toen samen aan tafel eindelijk MELOEN konden eten.
Emma wilde nog wel een bakje, zei ‘dankjewel mama’ met een heel dankbaar stemmetje (echt!) en Noa was ook erg blij met haar tweede portie. Eind goed al goed. Nu zitten ze aan de salontafel puzzels te maken en zijn helemaal tevreden.
Oh, toch niet helemaal, Noa kwam mij net halen omdat ze boos was dat het olifantenslurfje ‘ELKE KEER eraf ligt mama! Echt elke keer! Ik zeg elke keer: blijf zitten slurfje! maar hij gaat elke keer los. Echt ELLEKE keer!’
Nu komt ze naar me toe en zegt dat hij ECHT te moeilijk is. Ik moet dus even komen helpen natuurlijk 🙂

Inderdaad een pinda-allergie

Ik heb eindelijk gebeld voor de uitslag van het bloedonderzoek van Julia, en daar is uitgekomen dat ze inderdaad allergisch is voor pinda, maar ook voor soja. Helaas…geen ketjap-eten dus meer. Nog steeds weet ik dus niet wat precies die heftige reactie heeft veroorzaakt.
Vanmiddag heb ik een telefonisch consult met de huisarts en die zal me wel wat meer kunnen vertellen over wat we nu gaan doen (eventueel doorsturen misschien).

Oh, wat goed van je mama!

Emma zegt: ik moet alweeeeeeer plassen mama!
Ze moet erg vaak plassen en vaak heb ik geen tijd om tussendoor het potje te legen, soms zit er maar zo weinig in. Maar ze wil er niet weer op plassen als er al een plasje in zit. Ze weigerde dus eerst te plassen….

Nu liep ze naar het potje toe, kwam erachter dat hij leeg was en zei:
‘Heb je het potje leeggemaakt mama!’
Ik: ja!
Emma: Oooh, wat goed van je mama! Nu krijg je een snoepje! (komt naar me toe met haar handje op alsof daar snoepjes in zitten)

Schattig he.

Emma is ‘eng’ voor spinnen

Ik was net Emma aan het aankleden, zegt ze ineens, helemaal hyper: mamaa!!!! EEN SPINNETJE EEN SPINNETJE!! Ik: ja, geeft niks, dat is een lief klein spinnetje (als ik ze ga weghalen ben ik jaren bezig).
Emma: Maar mama, ik ben een beetje ENG voor spinnen!

Gerben vertelde me gisteren een grappige anekdote over Noa. Hij was haar naar bed aan ‘t brengen. Misschien hebben jullie ‘m weleens op foto’s gezien, een grote knuffel-luipaard die we hebben, die ligt altijd op haar kamer en is ‘mijn tijger’ volgens Noa. Gerben wist dat en had het dan ook over haar ‘tijger’.
Zegt Noa: nee hoor  papa, dat is geen tijger, dat is een JACHTLUIPAARD. Een tijger heeft strepen, en een jachtluipaard heeft stippeltjes. Dit is een JACHTLUIPAARD papa.

(ja, hoe komt het toch dat papa dat niet wist? 😉 )

Vanochtend komt Noa naar me toe met een boos gezichtje:

‘Mama, ik ruik iets VIES! Ik ruik Julia!’ (kijkt heel vies)

Ik: ‘ dat is vast Julia’s poepluier’

Noa: ‘ ja, ik ruik haar ont-zet-tend!’