De R is in de maand (ofzo…)

Want we zijn allemaal snipverkouden! Het gaat maar door in een kringetje doordat de kinderen niet goed slapen, wij dus ook niet, wij dus ook verkouden werden door een slechte weerstand, en zo gaat het maar door.
De stand: Emma niest, hoest en heeft snotneusjes
Julia niest, snottert en slaapt slecht
Noa hoest (heeft gesnotterd en geniest) en knapt gelukkig weer een beetje op (zij was nummer 1, bedankt Noa! ;-))
papa Gerben snottert en is doodmoe
mama Suus is doodmoe, heeft een zere keel, hoofdpijn en snottert, niest en hoest.

Eigenlijk ben ik dus de ziekste in huis… 😉

Vandaag wordt het wel een leuk dagje, want oma komt (zoals altijd) en vanmiddag ook oma Ria, opa Johan en Gerben komt straks ook nog thuis om voor mij te zorgen. Lief he. Nou ja, niet iedereen komt voor mij zorgen hoor, gelukkig, de oma’s en opa komen natuurlijk ook voor de kinderen 😉

Ik ga zo wat foto’s uploaden denk ik, is wel weer eens tijd.

Advertisements

Lekker dagje! voor de verandering ;)

Vandaag hebben we een gezellig familiedagje/middag/avond gehad, een oom en tante uit Deurne waren 25 jaar getrouwd. Wel een hele reis zo met de kleintjes maar het ging best goed. Zeker op het feestje zelf, er was ook een speelwei en een soort hertenkamp met eenden, ganzen, konijntjes en niet te vergeten ook herten 😉 … en dat was wel heel leuk voor de kinderen.
Tel daarbij op drie leuke tienernichtjes en een leuke neef die met ze optrokken en het was een heel leuke dag zo samen!
Geen gebrek aan aandacht en lekkere dingen. De nichten / achternichten eigenlijk vooral waren natuurlijk ook helemaal weg van Noa, Emma en Julia en ze waren ook alledrie erg lief. Noa erg nieuwsgierig, Emma kon absoluut niet stilzitten en Julia was iedereen in de omgeving veertjes, blaadjes en takjes aan het geven als ‘cadeautje’ (wat ze overigens ook wel graag weer terug wilde!). Opa kreeg dikke kussen ‘mwwwwaaaaaaaaaaah!’ en ook een aantal ooms en tantes moesten eraan geloven. Gelukkig kregen papa en mama er ook af en toe nog eentje 😉 maar daar is thuis ook geen gebrek aan hoor.

De meiden vonden het ook erg leuk om opa en oma weer te zien, vooral Emma geloof ik, die kwam vaak naar opa toe en ging ook even bij hem op schoot zitten om wat te vertellen. Erg lief om te zien. ‘Opa!!!! opa!!!! ben jij er?’ vroeg ze. En later: ‘ben jij opa?’ alsof ze het niet meer zeker wist. Oma Hennie kende ze nog heel goed ook hoor, ze wist zonder aarzelen te vertellen wie ze was. Logisch ook, thuis hebben ze het vaak over opa en oma.
Vanochtend hadden ze ook een tekening gemaakt voor de opa en oma van Gerben (hun overgrootouders dus!) en van Noa moest ik erop zetten: ‘Opa en oma ik hou van jullie’ , zo lief. Helemaal uit haarzelf. We moeten er ook snel maar weer eens heen!

Nu ga ik maar pitten, het was een vermoeiende dag!

——————————————-UPDATE——————————————————–

Er staan wat foto’s die met de mobiele telefoon van een van de nichten is gemaakt (bedankt!) in de map September.

Even uitpuffen hoor…weeeer iets met Julia!

010Zo begon de dag, heel gezellig samen kleuren aan tafel!

Nou nou, het was me het dagje wel weer. Een rare uitdrukking maar zo voelt het wel!
Het begon heel normaal, afgezien van het feit dat Gerben al snel weg moest om te helpen bij het verhuizen van vrienden. Maar toen we vanmiddag aan tafel zaten en Julia haar bordje sate-kipsoep net op had (heel weinig had ze maar gekregen) zag ik ineens dat ze een dikke lip had. Eerst alleen haar onderlip, maar al snel ook haar bovenlip, en daarna werd haar hele gezichtje wat dikker en ging haar ene oogje ook hangen. Ze ging ook hoesten en klonk heel zachtjes maar als ze iets zei. Ze ging rustig door met brood in haar mondje doen  hoewel dat lastig eten was met zulke dikke lippen! 052Het zag er heel eng uit en ondertussen was ik snel gaan bellen naar de huisartsenpost. De vrouw die ik aan de lijn had vond het wel zorgelijk en overlegde gelijk met mensen naast haar en ik hoorde termen als CPA (geen idee of ik dat goed verstaan heb) en schrok daar nogal van. Ze zei: niet schrikken hoor mevrouw, maar er komt binnen een kwartier een ambulance naar u toe omdat dit soort dingen met kleine kinderen nogal gevaarlijk kunnen zijn. 059

Ik moest eigenlijk wat ijs op haar lipje doen maar dat wilde ze niet, maar een waterijsje ging er wel in. Natuurlijk wilden Noa en Emma gelijk ook een ijsje maar dat kon ik er even niet bij hebben en heb dus maar nee gezegd…

De ambulance kwam inderdaad redelijk snel (nog lang als het echt een noodgeval zou zijn geweest!) en de twee (reusachtige) ambulance broeders kwamen binnen. Nogal intimiderend op z’n zachtst!
Julia was ook onder de indruk maar ging niet huilen, keek alleen maar met grote ogen toe. Toen ik vertelde wat er aan de hand was gingen ze meteen dingen tevoorschijn halen en zeiden dat ze een klein infuusje zouden aanleggen. Ik heb meteen Julia’s speen en doek gehaald en haar vastgehouden, en onderwijl de buurvrouw proberen te bellen om eventueel te kunnen oppassen omdat ze gelijk zeiden dat ze daarna nog even naar het ziekenhuis zou moeten.
De eerste keer prikken werkte niet en het moest nog een keer helaas…arme Julia. Daarbij ging ook iets niet helemaal goed want waar de naald erin stak werd het een beetje bol, het zag er eng uit. Gelukkig was het volgens hen niet gevaarlijk en werd het snel opgelost door wat meer vloeistof toe te dienen. Julia was ondertussen flink aan het krijsen wat pas ophield toen het naaldje goed vast was gezet en haar armpje een beetje ‘vastgespalkt’ was met een doosje (hoe toepasselijk!) epinefrine. Dat zag ik nog zo toevallig 😉 ..

Nou goed, ik had gelukkig nog net oppas kunnen regelen via een ‘buurman’ die eigenlijk moest oppassen op z’n kleintje en hier helemaal heen kwam wandelen, dat was nog best een eindje lopen. Daar moesten we dus op wachten, ondertussen had ik mijn zus Sylvia gebeld of ze ook kon komen en dat kon gelukkig. Ik had snel wat spulletjes bij elkaar gepakt en we konden vertrekken toen de buurman er was.
In de ambulance lag ik op de brancard met Julia bovenop mij, heel gezellig. Ze draaide elke keer haar hoofdje naar me om en keek me vrolijk aan, het rare kind. Ze leek het wel gezellig te vinden. Zowiezo heeft ze sinds die prik niet meer gehuild!
In het ziekenhuis was ze allerschattigst, ze lag er heel schattig en rustig bij en bewoog bijna niet. Het leek wel of ze een kalmerend middel had gekregen!062_aangepast

063Bij de huisartsenpost waar ik daarna nog even langs moest (en waar ik met Julia op schoot naartoe gereden werd, hoe luxe!) werd nog even besproken wat er gebeurd was, heb ik foto’s laten zien en mocht ik een receptje gaan ophalen bij de apotheek. Met een kind op je arm is het nog best een eindje lopen! Gelukkig was Julia (alweer) allerschattigst. Iedereen maakte opmerkingen over haar krulletjes.
Bij de huisarts (van de spoedpost) was trouwens ook een co-assistent, en Julia vond hem wel heel erg lief, hij kreeg elke keer haar (best wel bevlekte) doek en haar beertje van haar aangeboden. Ze lachte de hele tijd naar hem, klom bijna bij hem op schoot en ik kon merken dat hij nog niet veel te maken had gehad met kleine kinderen, haha.

Bij de apotheek hebben we Tavegil (het middel dat ook in het infuus zat) gekregen en een ana-pen. Het is geen epi-pen maar moet wel gebruikt worden als zoiets nog een keer gebeurt. Hopelijk niet, ze krijgt in ieder geval nooit pinda meer als het aan mij ligt! Arme meid.

Daarna heeft Gerben me razendsnel opgehaald (de grote meiden lagen even te slapen) en naar huis gebracht. Hij vertelde me dat Sylvia gelukkig alweer naar huis had gekund.
Sylvia vertelde me aan de telefoon dat de buurman toen zij hier aankwam met twee meiden op schoot samen aan het tv kijken was. Hoe superschattig! 😀

Grote zus zijn is niet ALTIJD leuk

Want dat is Noa echt wel hoor, de grote zus. De leidster van de peuterspeelzaal verbaasde zich over het verschil tussen haar en Emma, en dat Noa zoveel beter luistert. Nou, dat is dan op de peuterspeelzaal want thuis is het niet altijd zo duidelijk dat verschil ;-)…093_2
Maar vaak is ze wel een lieve zus, en dat is erg lief om te zien. Ze houdt van zorgen voor haar zusjes, de poppen en (vooral) haar konijn, die overal meegesleept wordt (als ze het in haar koppie heeft, want vandaag lag Konijn verwaarloosd in een hoekje…). Gisteren moest Pop (die wordt dan zo genoemd alsof het de naam is, terwijl elke pop Pop wordt genoemd…grappig he!) netjes uitgekleed, in bad, aangekleed en in bedje worden gelegd en vandaag werd er weer voor gezorgd, de ‘pyjama’ moest uit, en de echte kleertjes aan. Daar hadden Emma en Noa nog onenigheid over, want volgens Noa was de jurk te warm voor Pop en vond Emma juist dat ze niet alleen in ondergoed naar beneden mocht.
Volgens Noa kon Pop veel beter dansen in haar onderbroek en hemd. Daar was Emma het weer niet mee eens. Gelukkig lieten ze het mij beslissen en ging Pop uiteindelijk maar volledig aan046gekleed naar beneden. Behalve haar sokken, want die heeft ze niet…

Op de foto hiernaast zie je dat Noa nog lief aan het lachen is maar Emma op het punt staat haar een flinke duw te geven….(en dus ook een seconde later omver lag)

Noa heeft vaak hele goede logische ideeen (denkt ze zelf) en ze is het er dan ook nooit mee eens als ik die bestrijd. Zo vindt ze dus nooit dat de tv uit mag, ze kan ook wel spelen met de tv aan, en echt, eten voor de tv is ook een goed plan volgens haar. En natuurlijk moet de hele dag Dora opstaan, wat anders?
Julia mag ook niet rondlopen als zij aan het kleuren zijn aan de kleine tafel, want dat is onhandig. ‘Mama, zet Julia maar in de box hoor’ heb ik haar weleens horen zeggen. Soms wordt haar kleine schattige (maar wel eens lastige, dat geef ik toe!) zusje dan ook hardhandig aan de kant gezet / iets afgepakt / omvergegooid / geslagen. Meestal niet zo voorzichtig…

Verder is ze een hele grote meid die de hele dag zelf naar de WC gaat, verdwijnt dan even in de gang (soms ben ik wat achterdochtig en vraag ‘ Wat ga je doen!!??’ en dan krijg ik altijd als antwoord: ‘Gewoon naar de WC-Hee!’ en dan schaam ik me) en komt even later weer tevoorschijn. Meestal is de WC wel wat natter dan ervoor, maar dat komt vooral door het handjes wassen ;-). Het enige waar ze bij geholpen moet worden is zich afvegen bij de grote boodschap. Toch netjes he?

Het enige is dat ze natuurlijk wel doorheeft dat Emma stickers krijgt voor het plassen op een potje. Dus stelde ze pasgeleden voor dat zij ook maar even op het potje zou plassen, en dan wel een grote sticker wilde.

Ook heeft ze de hele dag door ideeen. ‘Mama, ik heb een goed idee!’ hoor ik dan. Meestal is haar goede idee ‘op bezoek gaan bij oom Hans en tante Emmie!! JOEPIE!!’ of ‘bij oma op bezoek gaan!’ of ‘naar de bloemenwinkel gaan om een bloemetje voor oma te kopen!’ of iets anders waar we de deur uit voor moeten op een moment dat het niet bepaald reeel is. Dus wel een beetje jammer om haar meestal te moeten teleurstellen. Maar vaak zijn het wel leuke ideeen dus probeer ik haar wel een beetje enthousiast te houden. Echt leuk hoor, zo’n grote meid. 086

Wat ook erg leuk is, als ik vraag of ze Julia even bezighoudt (even aan het lachen wil maken) dan doet ze dat altijd braaf en met veel plezier, gaat dan dolle toeren uithalen omdat Julia dan in een deuk ligt. Erg schattig!

Verder slaapt ze niet meer zo vaak ‘s middags, ze is nog altijd wel op haar kamer maar ik heb vaak niet het idee dat ze echt geslapen heeft 😉 dus ze wordt echt een grote meid…
055

Op de foto hiernaast zijn ze samen naar iets op de grond aan het kijken, zoals ze veel dingen standaard ‘samen’ doen. Lief he.

Kijk mama, een SLAK!079

Hoe komt da nou??!

Emma is echt een knappe meid. Met ingang van vorige week is ze steeds meer het potje gaan gebruiken in plaats van haar luier, wat natuurlijk zowel mama als papa en niet te vergeten, oma blij maakt. Ze krijgt voor elke keer poepen/plassen op het potje een sticker, en gaat dus ook zo vaak mogelijk (vaak voor een klein plasje 😉 ).
Maarr, het gaat steeds beter! Gisteren nog een paar ongelukjes, nu maar eentje (en logisch genoeg tijdens het eten). Ze kan ook al steeds beter een tijdje zonder te hoeven plassen. 051

Verder is het een leuke babbelkous. Ik was vanavond Julia naar bed aan ‘t brengen en Emma werd Noa’s kamer uitgestuurd door papa omdat die niet zo makkelijk ging slapen en Emma een beetje teveel afleidde. Dus kwam ze Julia’s kamer in waar ik bezig was, en ging op een klein kinderstoeltje zitten waarvan de leuning al een tijdje stuk is. Zegt ze: ‘Ohhh kijk, hoe komt dat nou??!’ met een dramatisch gebaartje met haar hand (open palm naar boven).
Daarna: ‘Ik ga hier even zitten wachten of papa gauw komt.’ Bijdehandje!
Terwijl ik met Julia bezig was, was Emma ook de hele tijd aan het kletsen en gaf mij een ‘Fliflafloefla’ (een zogenaamd-snoepje of zoiets). Daarna vraag ik wat die fliflafloefla is, en zegt ze: die zit in de kast. Ik: ‘Wat heeft ‘ie gedaan dan?’
Emma: ‘Die is stout geweest en nou zit ‘ie opgesloten in de kast.’
Ik: ‘Wie heeft dat gedaan dan?’
Emma: ‘Ik!’ 156

Lijkt op een denkbeeldig vriendje, maar het ene moment is het een snoepje wat aangeboden wordt en het volgende is het een wezentje wat opgesloten wordt in de kast?? Grote fantasie 😉 …

Even later vraagt Gerben aan haar wie die Fliflafloefla dan is, en dan is het ineens een wezentje die in Noorwegen woont, en roze haar heeft. Het volgende moment zit ‘ie in Frankrijk. En er is ook een Fliflafloeflie (als ik het goed onthouden heb, want ze had het eerder ook al over iets anders weer ;-)) die erbij hoorde. Als je het verkeerd zegt verbetert ze je, maar even later is ze het hele woordje weer vergeten… Flapdrolletje!

Verder is ze ontzettend koppig en kan ze heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel erg driftig worden, meestal op de lastigste tijden (‘s middags als ze eigenlijk moet slapen). En om de stomste (kleine) dingetjes zoals wel of niet onderbroek aan, of over het laatste korstje brood wat ze niet wil opeten, waardoor ze iets anders niet krijgt, wat dan ineens WEL moet, maar wat dan van mij niet meer mag omdat ze me aan ‘t lijntje probeert te houden. Allemaal een kwestie van uitproberen denk ik maar…
Ik denk dat ik er wel mee leer omgaan zo in de loop der tijd :).

Wat trouwens heel erg grappig is, is dat ze zo dol is op boekjes dat ze er soms helemaal in verloren is. Dan zit ze stilletjes in een hoekje een boekje voor zich uit te prevelen, dingen te benoemen met een zacht en lief stemmetje. Is dan ook helemaal van de wereld even, zo schattig. 097_2

(en dan komt Noa natuurlijk ineens aanwalsen, of dat lastige kleine zusje dat Julia heet 😉 en die pakt het boekje af… WAAAA!!)

Mama, zo wordt de lamp nat!

Nog wat kinderpraat, (alweer) tijdens het kleuren. Inspiratie genoeg… Ik luister stiekem mee:

Noa zegt tegen Emma: ‘Ga jij ‘Amore’ zingen? (een liedje wat ze in de auto gehoord hadden)
Emma: hihi, ja hoor, Amooooore, hihi, amoooore!
Noa: Nee, moet je ZO zeggen. Amooore!

Even later:
Emma: als ik twee benen heb gebroken, dan ga ik wel huilerig. Nee, huilen. Zo: mamaaaaaaaaaa mamaaaaaa ik heb pijn!
Noa: ga jij dan niet twee benen vasthouden? moet je dan naar het ziekenhuis?

Gesprekje gaat alweer over wat anders (waarschijnlijk iets wat ze op een kleurplaat hebben gezien):
Emma: Als het mijn naam is, dan dan dan…. dan is het mijn naam! (triomfantelijk)

Even later (van de hak op de tak), er staat een lolly afgebeeld op een kleurplaat:
Noa: die lolly smaakt naar aardbei, en…chocola, en SLAGroom!
Emma: en deze smaakt naar aardbei…en…aardbei…en…(onverstaanbaar gemompel) en ook….en ook smaakt deze naar….AARDBEI! (weer triomfantelijk) en nog een beetje aardbei…erbij! hihi!
(gaat verder) en….snoepjes he, en snoepjes…nu gaat mijn lolly…die is nog niet afgekleurd he…
Noa: ik ben nou jarig he!
Emma: ja!
Noa: en als ik jarig ben wil ik ook een lolly 🙂

Wie het kan volgen moet het zeggen:

Noa: Is dat tongetje nou zwart? (beetje verontwaardigd)
Emma: ja!
Noa: dat moet niet! Dat moet eigenlijk rood!
Emma: nee, dat heb ik swart ekleurd, dat moet NIET rood Noa!
Noa: NOU! (boos)

Emma even later:
Is dit jou, en is dat mij? Is jij nu jarig?
Daarna: mag jij mij nu helemaal stuk knippen?

Daarna wordt duidelijk hoe vastbesloten Emma is in het kiezen van een nieuwe kleurplaat:
Noa: Kijk, een poes, daar!
Emma: loop loop loop loop loop maar! Tico de Eekhoorn wil ik… (van Dora)
Noa: nee, je mag Winnie de Pooh!
Emma: Nee, ik wil van de kinderboerderij! nee, van deze! neee…..van deze! neee…wil dat niet! (ondertussen waren alle kleurplaatjes een beetje gekleurd en pakte ze alweer een nieuwe… dat stilletjes luisteren heeft dus ook nadelen, je kunt ze niet zo goed in de gaten houden 😉 !

Tijdens het eten, later vandaag:
Ik: Noa, als je je bordje leeg hebt, wat krijg jij dan?
Noa: een ijsje! Moet hij helemaal leeg?
Ik: ja, dat moet wel kunnen.
Noa: mama, ik heb een idee. Jij eet het meeste op, en ik een klein beetje.

Allebei doen ze alleen iets anders dan eten: naar buiten kijken, naar de regen. Plotseling ziet Noa de weerspiegeling van de lamp boven de eettafel in het raam.
Noa: Kijk mama, ik zie twee lampen!
Emma: jaaa ik ook!
Noa: Mama, zo wordt de lamp wel nat he, in de regen!
Ik: nee hoor, je ziet de lamp nu net alsof het raam een spiegel is. De lamp is gewoon binnen.
Emma: De lamp is lekker binnen he, die wordt niet nat!

En later in bad spelen ze zeemeermin, piraat en vis. Washandjes om de voeten en spelen maar. Noa gaat er vaak zo in op, dat ze ook niet meer ‘normaal’ wil meewerken en in bad wil blijven omdat ze echt echt echt een zeemeermin is, en dat het pijn doet om haar staart (washandje, wat zij haswandje noemt) eraf te halen. Echt echt!

Daarna wil ze alleen meewerken als ze daarna haar pop ook de tandjes mag poetsen, net-alsof zalf op mag doen, en haar pyjama mag aantrekken. En daarna in bed leggen.
Gelukkig mocht dat van mij, dus werkte ze weer (redelijk dan) mee.

Tot zover de gesprekjes vandaag

Julia, als een prinses op de tafel 😉
020

En even ingezoomd op haar gezichtje:015