Toch maar de TomTom voortaan?

Vanochtend was ik vol goede moed op weg gegaan om naar een winkel te gaan die mooie fotokopieรซen maakt, omdat ik die nodig heb voor de kerstkaarten.
Dus, routeplanner uitgeprint en gaan fietsen. ‘Waar gaan we heen mama?’ vroeg Emma om de haverklap. En ‘zijn we al bij de winkel?’ Op een gegeven moment was ze over een eikel die ze in haar handje had aan het praten maar ik begreep er niet veel van omdat ik haar niet zag. Op een gegeven moment kwam ik erachter dat ze het ‘velletje’ eraf had gehaald. Daarna begon ze te klagen over pijn in haar arm, en ik mocht er niet naar kijken en er niet aanzitten maar we moesten naar het ziekenhuis voor haar arm.
(uiteindelijk bleek er niets mee aan de hand te zijn overigens, ze had twee schrammetjes en was helemaal ondersteboven van het feit dat ze toch ECHT ‘bloed’ had)

Ik kon de weg niet vinden met de routebeschrijving aangezien die voor auto’s is gemaakt en voor fietsers echt niet veel zin heeft. Had ik nou maar de TomTom meegenomen! ๐Ÿ˜‰
Maar goed, dus weer teruggegaan, nu met tegenwind en regen, en ik begon een beetje te mopperen omdat ik het zat was, en het fietsen best zwaar was, en dacht dat ik dat zacht genoeg had gezegd maar ineens hoor ik een stemmetje achter me:
‘Mama, is jouw fiets stom?’ Ik : ‘nee hoor, ik was een beetje aan het mopperen.’
Emma: ‘Oh, maar net was hij nog wel stom!’ Toen ik heel hard moest lachen zei Emma opgelucht: ‘oh, het was maar een grapje van jou he mama!’
Eigenlijk best gezellig hoor, met Emma een fietstochtje maken. Ze kan haar mond niet houden en kletst aan een stuk door. Julia in de fietskar zei bijna niets, tot we in een tunnel kwamen en het een beetje donker werd, toen hoorde ik haar ook een beetje mopperig dingen brabbelen. Zodra we er weer uit waren was het weer prima in orde.

Thuis kreeg ik nog een ‘complimentje’ van Emma… ze kwam met een ballon aan die alweer ingezakt was en zei dat ik hem wel op kon blazen, want ik had ‘dikke lippen’ … ๐Ÿ˜‰

Advertisements

Stoeltje-passen

Noa mocht vorige week donderdag voor het eerst stoeltje passen. Zo heet het wennen op de basisschool ๐Ÿ˜‰ … Nu ging dat prima, geen probleem, en had ze absoluut geen last van het afscheidnemen van papa, dus dat was fijn!
Ze is echt groot aan het worden, onze oudste dochter. Ze kan supergoed knippen en plakken, heeft helemaal zelf een "Piet Joep’ geknutseld van de Lidl (daar kun je een prijsje mee winnen) en daarna zelfs nog eentje voor thuis gemaakt. Emma vindt het ook wel leuk maar heeft wat minder uithoudingsvermogen.

In januari mag ze echt naar school, Noa, en daar heeft ze veel zin in. Ik ben heel benieuwd hoe ze het gaat vinden, het zal wel even doorzetten worden want het vergt wel wat discipline van zowel moeder als dochters om elke ochtend zo vroeg op te staan… iedereen moet opstaan omdat Noa vroeg naar school moet, ik kan er moeilijk een paar thuislaten. Maar dat is denk ik ook wel lekker, zo begint de dag lekker actief!

Haar knutselwerkjes (en de gele is die van Emma):
025026022 021_2

Emma is 3!

Hallo allemaal!

Jullie zitten natuurlijk met smart te wachten op nog een verhaaltje van onze meiden… (nou ja, ik bedoel natuurlijk dat ik hoop dat het door iemand gelezen wordt ๐Ÿ˜‰ ) dus hier komt er maar weer een!

Emma is afgelopen dinsdag ECHT jarig geweest, ze is wel drie jaar geworden en vindt dat ze nu ook naar de kleuterschool mag. Ik mag het geen basisschool noemen, het is kleuterschool volgens Emma. En zij wil niet naar de peutersaal (peuterspeelzaal) maar naar de kleutersool. Logisch natuurlijk, want Noa is nu al een keer geweest, ‘stoeltje passen’ (wennen) maar daarover schrijf ik wel een ander berichtje!

Maar Emma is dus drie. En heeeeeeel groot. Maar op haar verjaardag ook heel erg lastig. Ze begon ‘s ochtends al met koppig doen, ondanks het feit dat er cadeautjes bij haar bord lagen, de stoel mooi versierd was en de kamer vol met slingers hing (wat ze wel erg mooi vond!).
Het was verder wel erg gezellig!

Oma was blijven slapen van maandag op dinsdag en had meegeholpen met vanalles, inclusief de traktaties. Maandagmiddag hadden we cakejes gebakken en die ha017dden de meiden versierd, heel erg mooi gemaakt met allerlei snoepjes en suik012er-versierseltjes, en die043 hadden wij ‘s avonds ingepakt. Het was erg mooi geworden, al zeg ik het zelf.
Op de peuterspeelzaal waren we uitgenodigd vanaf 10 uur om te komen kijken bij het trakteren en het feestje te vieren daar. Emma mocht op de grote stoel staan, daar stond ze ook heeeel trots, ze zongen ‘lang zal ze leven’ voor haar en toen mocht ze haar cakejes uitdelen, een aan elk kindje. Dat deed ze erg goed!  022
Ze kreeg ook een cadeautje van de leidsters en mocht vertellen wat ze die ochtend gekregen had.

Ze wilde ‘s middags niet slapen en was dus errg moe op haar feestje…waar toch wel drie kindjes speciaal voor haar kwamen, tante Sylvia met Wouter (haar grote neef) en haar oppaskindje Frank, die onze meiden ook kennen, en Iris, een ‘buurmeisje’ en Emily, Noa en Emma’s vriendinnetje en echte buurmeisje. Erg gezellig was het, en Emma was erg verwend! Ze kreeg een complete prinsessen-accessoireset van Emily en vond het leuk om zich te verkleden. We hebben echter het idee dat Noa dat nog veeel leuker vindt zelfs…die was op subtiele wijze Emma aan het ontdoen van haar spulletjes toen Emma afgeleid was met de kaarsjes van de berentaart uitblazen. Sneaky he.

Later hebben we cakejes versierd met ze, wat erg leuk was. Ze mochten allemaal een cakeje mee naar huis nemen en er waren er genoeg voor nog eentje extra. Verder hebben ze ook nog cakejes versierd om te trakteren aan de werknemers van
BonMoeder_november_2008_056da in hun pauze, wat Emma en ik de volgende 127dag Moeder_november_2008_053hebben gedaan. Erg grappig ๐Ÿ™‚Moeder_november_2008_052