Spreekbeurt

Noa moet in groep drie voor het eerst een spreekbeurt houden. Spannend spannend! Ze mag hierbij ook het 'ActivBoard' gebruiken, en we kunnen dus een PP-presentatie gaan maken samen.

Ze wist vanaf het begin al heel goed waar de spreekbeurt over moest gaan. 'COMPUTERS'!! En papa mocht dan mee naar school en ál zijn 'computertjes' meenemen. Noa heeft zelf ook een 'laptop' met spelletjes, dat is óók een computer.

Maar sinds gisteren heeft ze ineens een nieuw favoriet onderwerp… Tessa! Ze wil haar spreekbeurt over haar kleinste zusje houden… En natuurlijk moet Tessa dan ook mee naar school. Ze was er vol van en had allerlei ideeën… 'Mag ik dan ál Tessa's spulletjes meenemen mama?' Het geeft wel aan hoe blij ze is met haar jongste zusje…

Advertisements

Baby

Baby

Tessa

Mooi meisje
Zachte wangetjes, lieve stekelhaartjes
Kleine mollige handjes, soms heerlijk ontspannen, soms als knuistjes
Lieve, stevige beentjes
Ze willen nu al graag staan, zich afzetten

Je ziet graag alles met je heldere oogjes
Geconcentreerd lig je te drinken in het zachte licht
Overdag juist heel snel afgeleid
Door je grote zussen, een geluid of licht
Maar nu
Aan de borst in slaap gevallen
Na het drinken getuite lipjes, je tongetje blijft zuigen alsof je nog steeds drinkt
In je slaap

Je bent schattig
Ook als je hard huilt
Om aandacht of
Honger

Vol overgave
Ook in je vrolijkheid
Heerlijk gekraai van plezier
Je bent blij!
En een minuut later huil je misschien

Maar dat geeft niet
Je bent een
Baby

De tijd gaat hard!

Wat is de tijd weer omgevlogen! Het is een cliché, maar daardoor niet minder waar. Even de laatste 'updates' op een rijtje:

– Tessa is alweer vier (en bijna een halve) maand, is érg schattig, vrolijk, kan al lekker kletsen, schateren, speelt met haar handjes en houdt van knisper-speelgoed. Ze stopt alles in haar mond, inclusief onze vingers als we niet uitkijken. De meiden vinden dat érg grappig.

    Emma noemt Tessa (liefkozend) 'holle bolle Gijs' en 'lekkere vette baby' (oei) omdat ze zo'n hongerlapje is. Ze is tegelijk ook het meest trots van alle grote zussen, gaat vaak boven de box hangen om Tessa te knuffelen, kusjes te geven, tegen haar te kletsen ('wat ben je toch een grote meid he? en wat kan je toch schattig lachen! oh wat ben je lief… schatje van me…' met een lief stemmetje). Ze is ook erg zorgzaam voor haar zusje. Volgens haar moet ik Tessa metéén optillen als ze huilt, en zal ze wel honger hebben of moe zijn, of een schone luier nodig hebben.

    Noa is ook erg dol op haar zusje en geeft haar veel aandacht als ze daar de kans voor ziet. Ze houdt haar graag vast en kan dat ook al heel goed (niet zonder dat er een volwassene bij is overigens). Toen Tessa erg moe was en begon te huilen terwijl Noa haar aan het lachen probeerde te maken, was Noa erg verdrietig. 'Vindt ze me niet lief meer mama?' Ze kan haar luier met wat hulp zelf verschonen (als het geen spuitluier is, haha) en is daar erg trots op!

    Julia is (logischerwijs) wat minder gexefnteresseerd, maar als ik haar naar bed breng en Tessa wakker is, leg ik de kleine meid op Julia's bed en dan wil ze ook graag met haar knuffelen en tegen haar lachen en lieve geluidjes maken. Al die aandacht van grote zussen is echter niet zonder gevaar voor een kleine baby… 😉

– Julia gaat sinds januari natuurlijk naar school en heeft het erg naar haar zin. Ze vindt het er zó leuk dat ze zelfs op zaterdag en zondag hoopt dat ze weer naar school mag… en een beetje boos is als dat niet het geval blijkt te zijn. Ze is een echt meisje, wil eigenlijk het liefst alleen jurken en rokjes aan, en weet ook precies wat ze níet aan wil, wat weleens lastig is als de kast wat leger is (en de klok verder tikt 's ochtends…). Haar lievelingsjurk is een hele wijde rode jurk met bloemen, waar ze heerlijk mee kan dansen.

Ze heeft wel haar eigen willetje ontdekt, wat weleens erg lastig is! Ze volgt kleine opdrachtjes nauwelijks tot niet zomaar uit, je moet er altijd achteraan om haar te stimuleren. Dat is weleens vermoeiend als er meerdere dingen tegelijk moeten gebeuren, bijvoorbeeld 's ochtends vroeg vóór schooltijd. Op andere momenten is het ineens verrassend eenvoudig, ze zegt dan op een laconieke toon: 'okee!' en doet het meteen. Ze is nu wel wat minder 'makkelijk' dan eerst, het lijkt wel of ze nu pas in de peuter (kleuter?)puberteit is gekomen, en heeft ontdekt hoe leuk het is om ondeugend te zijn.

Ze gaat steeds beter en duidelijker praten, en kan zich ook heel goed uitdrukken. Soms heeft ze hele verhalen, ze heeft een enorm rijke fantasie, wat wel heel leuk en schattig is. Ze moet, anders dan de andere meiden, ietsje langer de kat uit de boom kijken, maar als ze eenmaal gewend is… Wat grappig is, is dat ze steevast dingen anders blijft zeggen. 'Lief' is nog steeds 'nief', en 'schoen' is nog steeds 'skoen'…

Tot voor kort had ze vaak nachtmerries, maar sinds ze met Emma op de zolder slaapt is dat veel minder. Blijkbaar is een grote zus op de kamer hebben wel een heel veilig gevoel… ze wil zelfs zonder Emma 's avonds liever niet naar de zolder. 'Emma moet ook meekomen!' roept ze dan…

– Emma is echt een snelle met veel dingen. Nog vóór Noa naar groep drie ging, had ze al heel veel interesse in woordjes en letters lezen en schrijven, net als Noa. Toen Noa echt boekjes begon te lezen, ging zij ze ook lezen, vaak met hulp van Noa, en zo heeft ze zichzelf leren lezen. Nu kan ze eigenlijk alle woorden lezen, eerst met spellen maar steeds vaker herkent ze woorden meteen. Ook best moeilijke en lange woorden! Ze is ook erg leergierig, en WIL dingen gewoon weten. Wat ze nog niet weet vraagt ze gewoon. Vanavond heeft ze zelfs Julia al voorgelezen… 😉

Noa en Emma zijn naast zussen echt vriendinnetjes, dat merk je heel vaak. Ze kunnen hele gesprekken voeren, discussies hebben, rollenspellen spelen (waarbij Noa bijna altijd de baas is), en hebben vaak dezelfde interesses. Maar niet altijd… soms als Noa graag met Emma wil spelen, wil Emma gewoon een boekje lezen. Of lekker met Tessa spelen en knuffelen. Ze doet wel vaak graag hetzelfde als Noa, maar kan het meestal niet zo lang volhouden, omdat het niet haar eerste keuze is. Bijvoorbeeld als Noa gaat tekenen en kleuren, doet Emma een poosje mee, maar maakt het niet af.

Als je zo snel bent met dingen leren en lezen, kunnen andere dingen een beetje achterblijven. Dat merken we helaas aan de zindelijkheid… Emma plast nog regelmatig in haar broek en is 's nachts ook nog niet zindelijk. Komt wel, komt wel, maar ja, wanneer? Ze is gewoon zo druk bezig met haar dingetjes dat het eigenlijk niet belangrijk lijkt te zijn. Misschien toch maar professionele training…

Noa is echt de grootste, langste, oudste en dat merk je aan veel dingen. Onder andere ook aan de verschuiving in interesses, wat heel grappig is. Tot voor kort was het alleen maar prinsessen wat de klok sloeg, vanavond kwam de aap uit de mouw. Als het haar uitkomt is ze liever geen prinses… Als je je netjes moet gedragen, als een prinses netjes op je stoel zitten en niet zomaar iedereen om de hals vallen en aan ze hangen zonder te vragen, wil je toch liever een superheld zijn? Dan hoef je je niet netjes te gedragen 😉 … (slimme meid)

Ze heeft nu haar eigen kamer en dat is erg fijn voor haar. Het gaat ook harmonischer met het naar bed brengen maar ik merk wel dat ze de gezelligheid ook een beetje mist. Ze sliep tot voor kort met Emma op de kamer en dat was wel erg gezellig! Ze gaat dus weleens stiekem naar zolder en zet de boel eens lekker op stelten daar ;)…

Wat erg lief is, is dat ze zo zorgzaam kan zijn. Ik had deze week buikgriep en lag op de bank toen ze 's ochtends benedenkwam. Ze vond het zó zielig dat ze meteen wilde helpen. 'Kan ik wat drinken voor je pakken? Water, melk? Dan ga ik straks wel een boterham voor je smeren, goed? Dat kan ik wel hoor!' en even later kwam ze naar beneden met een soort schatkistje waar ze dol op is, met een opgevouwen zakdoek en een doosje Tictac wat ze op mijn kamer had gevonden erin… *smelt*

Ze hoort in haar klas bij de besten met lezen, en krijgt ook wat uitdagender leerstof aangeboden. Dat vindt ze leuk, maar schept er niet over op. Leuk om mee te maken! Ze leest graag voor, en helpt ook graag Emma met lezen. Ze is dan ook echt trots dat Emma al zo goed kan lezen.

 

Nou, dat was het weer. Een heel verhaal, maar het zijn dan ook vier heel verschillende meiden, allemaal met hun eigen ontwikkeling en leuke, ondeugende en gezellige dingen. Er is natuurlijk eigenlijk nog veel meer te vertellen maar dan ben ik nog een uur bezig (en jullie ook) dus ik houd het hierbij. Wij genieten van onze meiden en ik hoop dat ik dat ook overbreng door deze verhaaltjes!