Schoolperikelen

De school is weer begonnen, en dus ook het gedoe met vriendinnen of eigenlijk: het gebrek eraan. Er zijn best wat kinderen waar Noa, Emma en Julia mee spelen, maar dat zijn kinderen die ook heel veel met andere kinderen spelen en hen ook makkelijk voor een ander inruilen. En dat is soms lastig…

Noa en Emma zijn al tíjden niet meer uitgenodigd voor een feestje. Emma nog een keer vorig jaar, maar voor Noa is het echt alweer meer dan twee jaar geleden. Dat is wel heel verdrietig voor haar, vooral als ze merkt dat andere kinderen wel worden uitgenodigd voor feestjes van meisjes die zij ook aardig vindt, en zij dan weer niet… 
Afgelopen vrijdag was het helaas weer zo ver. Er was een feestje van een meisje in haar klas, en ze hoorde dus van meisjes die daarheen gingen. Daar was ze verdrietig over, en dat was ook te merken. En dat snapte ik ook helemaal ! Ik herken het gevoel zo goed van vroeger…

Nu blijkt dus dat dat meisje bíjna alle meisjes in de klas heeft uitgenodigd voor haar feestje, behalve… Emma, Noa en nog één ander meisje. De reden? Tja, van haar moeder mag ze alleen échte vriendinnen uitnodigen, zei ze zelf. Er zitten 16 meiden in de klas van Noa, dus ze had er dertien op haar feestje….wat maken die drie extra dan nog uit, denk ik dan? Het derde meisje is ook een meisje wat weinig op feestjes wordt uitgenodigd. Toch is dat echt een leuk, lief meisje. Noa en Emma spelen regelmatig met haar. 

Wat doe je daar nou mee? Kun je daar eigenlijk wel wat aan doen? En hoe ga je daar mee om als moeder? 

Ik vind het des te stekender omdat ik hetzelfde heb meegemaakt als kind. Ik was niet populair, werd zelfs gepest (op de basisschool én de middelbare school) en werd heel soms voor feestjes uitgenodigd, maar niet vaak, en werd snel voor een ander verruild zodra ik niet meer alleen was met de desbetreffende vriendin. 

En ik weet dus ook precies hoe het voelt om zo te worden behandeld. 
Wat ik probeer aan Noa mee te geven is om je niet als slachtoffer te gedragen, dus niet chagrijnig of zielig gaan doen, of boos. Ook niet in een hoekje gaan zitten ongelukkig zijn, want dat deed ik en daar schoot ik niks mee op, behalve dan dat ik me nóg ongelukkiger voelde omdat het werd genegeerd (en terecht… eigenlijk). 

Iemand nog tips?!

Advertisements

Weekendje vrij?

Even een uitrust-weekend gehad met weinig tot geen activiteiten, de meiden waren héérlijk met de Playmobil aan het spelen, aan het knutselen en buiten aan het spelen tussen de buitjes door. We hebben een ‘buurpoes’ (eigenlijk een kater) die hier elke keer in de tuin (en in de raamopening en soms binnen) komt om geaaid te worden en te kijken of er iets te eten is. Daar hebben ze heerlijk mee gespeeld.
Dat hadden we even nodig, om er weer tegenaan te kunnen. Is de tuin ook weer opgeruimd voor de herfst. Straks weer bladeren ruimen…

We hebben dat klaarblijkelijk altijd even nodig zo eens in de zoveel tijd, een oplaad-weekend zonder verplichtingen. Het gekke is dat je zou denken: de vakantie is net voorbij, toen had je weinig verplichtingen! Maar dat was wel een leuke, maar ook erg drukke tijd, zeker met kinderen die zich op een gegeven moment niet meer vermaakten.

Ik vraag me af of er leuke websites bestaan met tips hoe je kinderen kunt vermaken en uitdagen, die zich vervelen als het vakantie is. Het is natuurlijk niet zo handig dat ik er pas aan denk nu de vakantie voorbij is, maar laten we eerlijk zijn: altijd nog beter laat dan nooit! Het is de moeite waard om er eens onderzoek naar te gaan verrichten.

Maar niet vandaag, want dan wacht er natuurlijk een hele andere lange lijst met dingen die ik moet doen, en die lijst heb ik net gemaakt.

To do

– Wc’s schoonmaken, daarna de badkamer

– Stofzuigen van het hele huis

– Administratie

– opruimen (eigenlijk vóór het stofzuigen, idealiter gezien)

– afwasmachine weer uitruimen en inruimen

– was ophangen buiten

– was die op mijn kamer staat (opgevouwen en gestreken) in de kasten opruimen

– mailtjes beantwoorden

Op de één of andere manier blijf ik onderbroken worden in het weekend en door de week als Tessa niet naar de peuterspeelzaal is, als ik dingen aan het doen ben. Dan vergeet ik soms prompt waar ik mee bezig was, geef de kinderen iets van drinken, sus een ruzie, etc. etc., en dan begin ik vervolgens aan iets anders wat ik op dat moment zie. Dus ga ik proberen daar wat structuur in aan te brengen, zodat ik niet ‘s avonds erachter kom dat mijn bed nog vol ligt met was, als ik vermoeid in mijn bed wou duiken. Dat scheelt weer middernachtelijke ongewenste aciviteiten…

Hoe doen jullie dat?