Schoolperikelen

De school is weer begonnen, en dus ook het gedoe met vriendinnen of eigenlijk: het gebrek eraan. Er zijn best wat kinderen waar Noa, Emma en Julia mee spelen, maar dat zijn kinderen die ook heel veel met andere kinderen spelen en hen ook makkelijk voor een ander inruilen. En dat is soms lastig…

Noa en Emma zijn al tíjden niet meer uitgenodigd voor een feestje. Emma nog een keer vorig jaar, maar voor Noa is het echt alweer meer dan twee jaar geleden. Dat is wel heel verdrietig voor haar, vooral als ze merkt dat andere kinderen wel worden uitgenodigd voor feestjes van meisjes die zij ook aardig vindt, en zij dan weer niet… 
Afgelopen vrijdag was het helaas weer zo ver. Er was een feestje van een meisje in haar klas, en ze hoorde dus van meisjes die daarheen gingen. Daar was ze verdrietig over, en dat was ook te merken. En dat snapte ik ook helemaal ! Ik herken het gevoel zo goed van vroeger…

Nu blijkt dus dat dat meisje bíjna alle meisjes in de klas heeft uitgenodigd voor haar feestje, behalve… Emma, Noa en nog één ander meisje. De reden? Tja, van haar moeder mag ze alleen échte vriendinnen uitnodigen, zei ze zelf. Er zitten 16 meiden in de klas van Noa, dus ze had er dertien op haar feestje….wat maken die drie extra dan nog uit, denk ik dan? Het derde meisje is ook een meisje wat weinig op feestjes wordt uitgenodigd. Toch is dat echt een leuk, lief meisje. Noa en Emma spelen regelmatig met haar. 

Wat doe je daar nou mee? Kun je daar eigenlijk wel wat aan doen? En hoe ga je daar mee om als moeder? 

Ik vind het des te stekender omdat ik hetzelfde heb meegemaakt als kind. Ik was niet populair, werd zelfs gepest (op de basisschool én de middelbare school) en werd heel soms voor feestjes uitgenodigd, maar niet vaak, en werd snel voor een ander verruild zodra ik niet meer alleen was met de desbetreffende vriendin. 

En ik weet dus ook precies hoe het voelt om zo te worden behandeld. 
Wat ik probeer aan Noa mee te geven is om je niet als slachtoffer te gedragen, dus niet chagrijnig of zielig gaan doen, of boos. Ook niet in een hoekje gaan zitten ongelukkig zijn, want dat deed ik en daar schoot ik niks mee op, behalve dan dat ik me nóg ongelukkiger voelde omdat het werd genegeerd (en terecht… eigenlijk). 

Iemand nog tips?!

Advertisements

3 thoughts on “Schoolperikelen

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s