Kinderlogica

Gesprekje tijdens het eten vanmiddag:

Noa: ‘Weet je wat muizen wel kunnen dragen? Muizen kunnen wel een vork dragen.’

Emma: ‘Ja, omdat ze een familie zijn!’

Noa: ‘Nee, niet daarom. Gewoon omdat ze heel sterk zijn.’

Ik: ‘Waarom zou een muis dan een vork willen dragen?’

Noa: ‘Gewoon, daarom. Gewoon.’

Tijdens het eten ‘s avonds:

Emma: ‘Er zit allemaal groente door het eten heen, dat lust ik allemaal niet. Bah. ‘

Noa: (heel verbaasd) ‘Lust je dan ook geen broccoli en wortel??’

Emma: ‘pas als ik VIER ben. Nou EN!’

Noa: ‘weet je wat een hele HEEELE grote groente zou zijn? hihihi! Zo groot als een vrachtwagen!’

Julia tussendoor: ‘jammie! Lekker eten!’

Een minuutje later, in navolging van Emma:

Julia: ‘nee, niet eten. Jieja (haar eigen naam) niette eten.’

Ik: ‘dan ga je maar even in de bijkeuken (voor een time-out) Je moet toch wat eten.’

Julia (op een boos toontje): ‘nee, niet eten. Bijkeuken!’

Ik: ‘okee, kom maar, ga je even in de bijkeuken.’

Julia: ‘NEE, niette bijkeuken. ETEN!’

Uiteindelijk eet ze natuurlijk haar hele bordje gewoon leeg… (Emma niet overigens ;-))

Terwijl ik dit berichtje zat te typen was Julia de hele tijd aan het heen en weer hollen. Ik keek even wat ze aan het doen was… was ze poppenkleertjes één voor één uit de bak met kleertjes, in een wasmand aan het doen. Heel geduldig, één voor één.

Vogelkennis en grappige uitspraken

Vogelkennis

Noa: ‘Alle vogels in de hele wereld kunnen vliegen he mama, behalve dode… ‘

We zitten in de auto (afgelopen weekend) en de meiden kijken lekker naar buiten. Daar zien ze een zwerm vogels.

Noa: Die vogels vliegen allemaal naar het zuiden he (uitgesproken als zouiden), het zuiden betekent het strand. En dat komt omdat het allemaal haviken zijn.

Emma: ja, he, dat zijn allemaal haviken!

Ik: en waarom denk je dan dat het haviken zijn, Noa?

Noa: omdat ze bruin zijn!

Ik: maar musjes zijn toch ook bruin? (toen was het even stil, er werd nagedacht)

Emma: zijn zwarte vogels ook haviken dan?

Noa: nee, dat zijn kraaien. Kauwtjes of kraaien. En kauwtjes en kraaien zijn hetzelfde.

Ik: en waarom denk je dat die haviken allemaal naar het strand gaan dan?

Emma: daar kun je lekker zwemmen. Maar de haviken niet, die gaan daar dan lekker rondlopen en rennen. Omdat het lekker warm is daar.

Wij vinden elkaar heeeeel lief (meestal dan)

Een gesprekje tussendoor (achtergrondinfo: de meiden hebben net een kamer voor hen beiden gekregen, tot voor kort sliepen ze apart, nu samen op 1 kamer, en daar waren ze zo blij mee dat ze een hele tijd aan het ronddansen waren, samen 😉 ):

Noa: ‘Weet je nog Emma, dat wij verliefd op elkaar waren toen we bij elkaar op de kamer mochten?

Emma: ‘Ja, toen gaven we elkaar een dikke knuffel!’

Noa: ‘Ja, en toen loopten we terwijl we elkaar een knuffel gaven omdat we elkaar heeeeeel lief vonden!’

Grappige weetjes

Wist u dat…

– als het miezert (zacht regent) Emma dat ‘snotteren’ noemt?

– alledrie de meiden het niet erg vinden om hun eten in hun gezicht en aan hun handen te krijgen (hoewel het er wel direct na het eten af moet) maar iets ‘vies’ (een oud broodkorstje o.i.d.) niet eens aan durven te raken?

– Emma en Noa bang zijn dat iets (etenswaar) ‘oud’ wordt als het vijf minuten blijft staan, en het dan soms zelfs niet op durven eten?

– Julia een boterham een ‘saterang’ noemt?

– Emma en Noa gek zijn op vis?

– Julia nog steeds dol is op olijven?

– zij ze ‘Owijf’ noemt?

– Julia sinds gisteren naar de logopediste gaat voor haar spraak?

– Emma al bijna 4 is (11 november) en dus al bijna naar school gaat??!

– Emma heel goed poppetjes met wimpers en wenkbrauwen kan tekenen?

– Noa al een paar keer een tekening of een kaart speciaal voor Emma heeft gemaakt?

– Dat heel apart is, aangezien ze Emma soms ‘NOOIT MEER AARDIG VINDT’ ?

– Emma en Noa veel ruzie maken als ze erg moe zijn, maar ook superleuk en lief samen kunnen spelen?

– Emma heel erg goed zelf kan afwassen?

– Noa’s en Emma’s favoriete spelletjes rollenspellen zijn, waarbij de een een hondje is en de ander de ‘moederhond’ of de een een prinses en de ander een koningin?

– Julia ook graag achter ze aan kruipt en ‘miauw’ zegt op een schattig toontje, maar er toch maar een beetje bijhangt? (ze merkt het zelf overigens niet 😉 maar ze wordt vaak genegeerd door haar grote zussen! oei…)

– Julia toch wel steeds beter en meer gaat praten?

– Noa het heel goed doet op school, maar dat we nog niet weten of ze naar groep twee gaat of naar groep 1 blijft gaan?

Toch maar de TomTom voortaan?

Vanochtend was ik vol goede moed op weg gegaan om naar een winkel te gaan die mooie fotokopieëen maakt, omdat ik die nodig heb voor de kerstkaarten.
Dus, routeplanner uitgeprint en gaan fietsen. ‘Waar gaan we heen mama?’ vroeg Emma om de haverklap. En ‘zijn we al bij de winkel?’ Op een gegeven moment was ze over een eikel die ze in haar handje had aan het praten maar ik begreep er niet veel van omdat ik haar niet zag. Op een gegeven moment kwam ik erachter dat ze het ‘velletje’ eraf had gehaald. Daarna begon ze te klagen over pijn in haar arm, en ik mocht er niet naar kijken en er niet aanzitten maar we moesten naar het ziekenhuis voor haar arm.
(uiteindelijk bleek er niets mee aan de hand te zijn overigens, ze had twee schrammetjes en was helemaal ondersteboven van het feit dat ze toch ECHT ‘bloed’ had)

Ik kon de weg niet vinden met de routebeschrijving aangezien die voor auto’s is gemaakt en voor fietsers echt niet veel zin heeft. Had ik nou maar de TomTom meegenomen! 😉
Maar goed, dus weer teruggegaan, nu met tegenwind en regen, en ik begon een beetje te mopperen omdat ik het zat was, en het fietsen best zwaar was, en dacht dat ik dat zacht genoeg had gezegd maar ineens hoor ik een stemmetje achter me:
‘Mama, is jouw fiets stom?’ Ik : ‘nee hoor, ik was een beetje aan het mopperen.’
Emma: ‘Oh, maar net was hij nog wel stom!’ Toen ik heel hard moest lachen zei Emma opgelucht: ‘oh, het was maar een grapje van jou he mama!’
Eigenlijk best gezellig hoor, met Emma een fietstochtje maken. Ze kan haar mond niet houden en kletst aan een stuk door. Julia in de fietskar zei bijna niets, tot we in een tunnel kwamen en het een beetje donker werd, toen hoorde ik haar ook een beetje mopperig dingen brabbelen. Zodra we er weer uit waren was het weer prima in orde.

Thuis kreeg ik nog een ‘complimentje’ van Emma… ze kwam met een ballon aan die alweer ingezakt was en zei dat ik hem wel op kon blazen, want ik had ‘dikke lippen’ … 😉

Emma is ‘eng’ voor spinnen

Ik was net Emma aan het aankleden, zegt ze ineens, helemaal hyper: mamaa!!!! EEN SPINNETJE EEN SPINNETJE!! Ik: ja, geeft niks, dat is een lief klein spinnetje (als ik ze ga weghalen ben ik jaren bezig).
Emma: Maar mama, ik ben een beetje ENG voor spinnen!

Gerben vertelde me gisteren een grappige anekdote over Noa. Hij was haar naar bed aan ‘t brengen. Misschien hebben jullie ‘m weleens op foto’s gezien, een grote knuffel-luipaard die we hebben, die ligt altijd op haar kamer en is ‘mijn tijger’ volgens Noa. Gerben wist dat en had het dan ook over haar ‘tijger’.
Zegt Noa: nee hoor  papa, dat is geen tijger, dat is een JACHTLUIPAARD. Een tijger heeft strepen, en een jachtluipaard heeft stippeltjes. Dit is een JACHTLUIPAARD papa.

(ja, hoe komt het toch dat papa dat niet wist? 😉 )

Vanochtend komt Noa naar me toe met een boos gezichtje:

‘Mama, ik ruik iets VIES! Ik ruik Julia!’ (kijkt heel vies)

Ik: ‘ dat is vast Julia’s poepluier’

Noa: ‘ ja, ik ruik haar ont-zet-tend!’

Mama, zo wordt de lamp nat!

Nog wat kinderpraat, (alweer) tijdens het kleuren. Inspiratie genoeg… Ik luister stiekem mee:

Noa zegt tegen Emma: ‘Ga jij ‘Amore’ zingen? (een liedje wat ze in de auto gehoord hadden)
Emma: hihi, ja hoor, Amooooore, hihi, amoooore!
Noa: Nee, moet je ZO zeggen. Amooore!

Even later:
Emma: als ik twee benen heb gebroken, dan ga ik wel huilerig. Nee, huilen. Zo: mamaaaaaaaaaa mamaaaaaa ik heb pijn!
Noa: ga jij dan niet twee benen vasthouden? moet je dan naar het ziekenhuis?

Gesprekje gaat alweer over wat anders (waarschijnlijk iets wat ze op een kleurplaat hebben gezien):
Emma: Als het mijn naam is, dan dan dan…. dan is het mijn naam! (triomfantelijk)

Even later (van de hak op de tak), er staat een lolly afgebeeld op een kleurplaat:
Noa: die lolly smaakt naar aardbei, en…chocola, en SLAGroom!
Emma: en deze smaakt naar aardbei…en…aardbei…en…(onverstaanbaar gemompel) en ook….en ook smaakt deze naar….AARDBEI! (weer triomfantelijk) en nog een beetje aardbei…erbij! hihi!
(gaat verder) en….snoepjes he, en snoepjes…nu gaat mijn lolly…die is nog niet afgekleurd he…
Noa: ik ben nou jarig he!
Emma: ja!
Noa: en als ik jarig ben wil ik ook een lolly 🙂

Wie het kan volgen moet het zeggen:

Noa: Is dat tongetje nou zwart? (beetje verontwaardigd)
Emma: ja!
Noa: dat moet niet! Dat moet eigenlijk rood!
Emma: nee, dat heb ik swart ekleurd, dat moet NIET rood Noa!
Noa: NOU! (boos)

Emma even later:
Is dit jou, en is dat mij? Is jij nu jarig?
Daarna: mag jij mij nu helemaal stuk knippen?

Daarna wordt duidelijk hoe vastbesloten Emma is in het kiezen van een nieuwe kleurplaat:
Noa: Kijk, een poes, daar!
Emma: loop loop loop loop loop maar! Tico de Eekhoorn wil ik… (van Dora)
Noa: nee, je mag Winnie de Pooh!
Emma: Nee, ik wil van de kinderboerderij! nee, van deze! neee…..van deze! neee…wil dat niet! (ondertussen waren alle kleurplaatjes een beetje gekleurd en pakte ze alweer een nieuwe… dat stilletjes luisteren heeft dus ook nadelen, je kunt ze niet zo goed in de gaten houden 😉 !

Tijdens het eten, later vandaag:
Ik: Noa, als je je bordje leeg hebt, wat krijg jij dan?
Noa: een ijsje! Moet hij helemaal leeg?
Ik: ja, dat moet wel kunnen.
Noa: mama, ik heb een idee. Jij eet het meeste op, en ik een klein beetje.

Allebei doen ze alleen iets anders dan eten: naar buiten kijken, naar de regen. Plotseling ziet Noa de weerspiegeling van de lamp boven de eettafel in het raam.
Noa: Kijk mama, ik zie twee lampen!
Emma: jaaa ik ook!
Noa: Mama, zo wordt de lamp wel nat he, in de regen!
Ik: nee hoor, je ziet de lamp nu net alsof het raam een spiegel is. De lamp is gewoon binnen.
Emma: De lamp is lekker binnen he, die wordt niet nat!

En later in bad spelen ze zeemeermin, piraat en vis. Washandjes om de voeten en spelen maar. Noa gaat er vaak zo in op, dat ze ook niet meer ‘normaal’ wil meewerken en in bad wil blijven omdat ze echt echt echt een zeemeermin is, en dat het pijn doet om haar staart (washandje, wat zij haswandje noemt) eraf te halen. Echt echt!

Daarna wil ze alleen meewerken als ze daarna haar pop ook de tandjes mag poetsen, net-alsof zalf op mag doen, en haar pyjama mag aantrekken. En daarna in bed leggen.
Gelukkig mocht dat van mij, dus werkte ze weer (redelijk dan) mee.

Tot zover de gesprekjes vandaag

Julia, als een prinses op de tafel 😉
020

En even ingezoomd op haar gezichtje:015