Voor de volledigheid…

Oude berichtjes van Facebook even onder elkaar, ik heb de laatste tijd niet geblogd maar dan staat het toch ook hier. Leuk voor later!

Vandaag

Voor alle moeders/vaders met een peuter…. kennen jullie dat? Dat je héél even bezig bent achter de computer en dus even niet op ze kunt letten… en dat de kamer dan ontploft is?? Tessa heeft werkelijk álles uit de kast gehaald. Behalve dan de duplo. Gelukkig…want dat is echt een enorme bak vol 😀

Ehh, dat neem ik terug. Zojuist heeft ze de hele bak duplo omgegooid.

11 april 2013

Is de peuterpuberteit dan toch eindelijk begonnen? (helaas…) Alles is ‘Nee’, er wordt tegengestribbeld bij heel veel dingen waar mevrouwtje Tessa geen zin in heeft, en middagslaapjes??! Die zijn voor baby’s! Ze klimt gewoon uit bed en gaat zitten spelen in haar ‘kametje’.
Ze is wel een stukkie later dan Emma, die had met anderhalf al door hoe ze haar slaapzak (achterstevoren aan) uit kon krijgen, uit bed kon klimmen, poep aan de muren kon smeren vanaf het aankleedkussen, en het behang van de muur af kon scheuren. Dan is Tessa nog een voorbeeldige peuter…
Nog een voorbeeldje: vraag je aan Tessa of ze een krentenbol wil, zegt ze: ‘nee! wil lekker eten!’ Stel je dan voor een boterham met kaas te maken, zegt ze: ‘Nee! wil krentenbol!’. ‘t Is nét een peuter.

28 maart 2013

Tessa kijkt de Teletubbies en moet er hardop om lachen… ondanks de nee-fase is dit toch wel een héél schattige leeftijd :). Gisteren zei ze aan tafel ‘chocolade paas-ei’ terwijl ze naar haar mandje keek met chocolade-eitjes van oma. Juist ja. Dat kunnen ze niet vroeg genoeg leren toch? 😉

21 maart 2013

Nog meer tanden-perikelen 😉 … Nou is Emma eindelijk ook aan het wisselen… maar op een heel aparte manier, want haar voorste (onder)melktanden heeft ze nog, er is er alleen één achter doorgekomen, Emma zei dat het voelde of er iets achter haar tanden zat, dat bleek zo te zijn… ik heb er nog nooit van gehoord. Toch maar even de tandarts bellen dan! Heeft er iemand ervaring mee?

13 maart 2013

Tanden-perikelen: Alleen Noa is nu aan het wisselen en wisselde pasgeleden twee snijtanden. Helemaal trots natuurlijk…en dan moet je natuurlijk wel een beloning krijgen. Aangezien onze ‘tandenfee’ soms weleens geen geld in huis heeft en dus niet meteen dezelfde nacht op kwam dagen, kreeg ik een briefje op mijn bed: Lieve Suzanna. Ik kan vanacht niet langs komen wil jij het overnemen? groetjes de Tandenfee. 😀

11 maart 2013

Ik zie net dat Tessa met de ‘haarspulletjes-bak’ aan het spelen is. Mijn eerste impuls was om ‘m weer op te ruimen, maar toen zag ik wat ze aan het doen was… Fluisterend: ‘petjes opluimen, petjes opluimen’ (daar zal ze wel speldjes mee bedoelen…) doet ze alle elastiekjes en speldjes in het etuitje waar ze eigenlijk ook in horen. Wat een voorbeeldig kind is ‘t ook!

8 maart 2013

We aten vanmiddag pitabroodjes met hamburger, lekker! Tessa zegt: ‘tlee handjes!’ (twee handjes) en is heel blij met haar broodje met ‘kepje’ (ketchup) … Het klinkt zo lief!
En vanochtend was ik: ‘het is liefe mama’ en ging ze me aaien. Nadat ze eerst aan het slaan was, overigens.

7 maart

Ik was aan het koken en hoorde toen vanuit de (zeer rustige, overigens) huiskamer ineens ‘Niet op tafel staan, niet de tafel kapot! Niet op tafel staan, niet de tafel kapot!’ dus ik dacht, Tessa staat vast op de tafel! Niet dus, het was Julia die op het kleine (wankele) tafeltje voor het raam stond, en Tessa die ervóór stond, en haar grote zus aan het vertellen was hoe het moest…

6 maart

Tessa is de hele dag aan het praten en leert er ook elke dag weer nieuwe woordjes en zinnen bij. Erg schattig en soms ook heel grappig… de kinderen liggen regelmatig in een deuk om haar. Bijvoorbeeld van ‘kakkemoes’ van een paar maanden geleden… wat inmiddels ‘helaas’ is veranderd naar appelmoes. Gisteren was ze op zoek naar me… ‘mama!! mama??!’ en toen ik weer binnenkwam riep ze op een opgeluchte toon uit: ‘Daar ben je!’ Ze speelt ook soms verstoppertje en roept dan zelf ‘Waar ‘s Tessa nou?’ wat ook voor hilariteit zorgt. Bij het aangeven/aanpakken van dingetjes is het respecitievelijk ‘asjewel’ en ‘dankiewel’. Bijna alle (bekende) dieren weet ze te benoemen en anders weet ze wel een dier te verzinnen wat er erg op lijkt. Met bijpassende geluiden natuurlijk!
Als ik haar zeg dat we weer naar huis gaan als we ergens zijn, neemt ze afscheid. Maar vaak niet van de personen…maar: ‘Dag deur!’ of ‘Dag poes!’ tegen een poster aan de muur… Op ‘zeg maar dag tegen Margo’ werd niet gereageerd…of wel? ‘zegma dag fiets!’ zei ze recalcitrant. Toch ook lief 🙂

22 februari

Tessa klimt net bij mij op schoot, kijkt naar buiten en ziet een duif in de tuin zitten. Eerst zegt ze: ‘eend!’ en dan… ‘duif! roekoe, roekoe!’ Ze kent het roodborstje ook al. Ik vind het knap. Meestal is alles ‘vogeltje’… 😉

16 februari

Julia is als enige wakker en mocht van mij wat filmpjes kijken op de computer. Ze zoekt op YouTube: ‘Zelda wat papa speelt’ 😉
Zo leuk als ze beginnen te lezen en schrijven…

12 februari

Ik ben vanochtend met Tessa naar het consultatiebureau geweest. Nou noemen sommige ouders het ook wel het ‘consternatiebureau’ maar daar had ik nooit zoveel van gemerkt. Maar nu wel een klein beetje… Tessa had echt geen zin om een blokkentoren te maken, en ook niet om aan te wijzen op de pop waar de oogjes, het neusje en het mondje zitten. Verder deed ze alles prima. Nu moeten we toch over een half jaar maar even terugkomen om te kijken hoe het is met de spraak/taalontwikkeling en of ze dan wel naar haar naam luistert. Ik ben bang van niet 😛 ze is gewoon enorm eigenwijs… 😀

11 februari

Met een peuter die met het verkeerde beentje uit bed stapte (dan laat ze zich naar achteren op haar hoofd vallen als iets haar niet zint…) dacht ik een vermoeiende ochtend tegemoet te gaan, inmiddels is ze héérlijk aan het spelen en heen en weer rennen met kussens, aan het ‘oplaumen’ (opruimen) en heel schattig aan het zijn. Lekker meisje ♥

6 februari

Er waren laatst twee afleveringen van Het Klokhuis over hoogbegaafdheid, en vandaag keken ze de tweede ervan. Emma na de tijd: ‘Ik wou maar dat ik ook hoogbegaafd was…’ 😀 En daarna: ‘Mama, halfbegaafd is ook heel slim hè?’

6 februari

Tessa ging gisteren voor het eerst naar de peuterspeelzaal! Gek hoor, om weer terug te zijn in het gebouwtje waar Julia voor het laatst 2 jaar geleden heenging. Toen Tessa een paar maanden oud was 🙂 .
Volgens de leidsters lijkt ze op Emma op die leeftijd (en dat weten ze al na 1 keer te vertellen)… ze heeft namelijk twee keer een driftbuitje gehad, in ‘Emma Style’: laat je vallen op de grond met een theatraal en heftig gebaar, en wacht tot je verzoek alsnog wordt ingewilligd. Helaas werkt dat niet zo. Helaas voor Tessa dan 😉 …

23 oktober 2013

Regelmatig doen de meiden ‘speurtochten’ met elkaar, zeker nu ze kunnen schrijven is dat erg leuk. Ik vind regelmatig briefjes ‘Ingang van de heksen hut’ of zoals vandaag: ‘Schiet op! De tijd drinkt! Kom gauw naar boven, dan vind je de schat.’
Bijna goed geschreven 😉 …
Ik vond net een briefje van Emma met daarop: ‘gemummiefieceert’. Geweldig 😀

2 oktober 2013

Je weet dat je kleinste meisje groot aan het worden is, als ze zelf de supermarkt binnenloopt, meteen naar de kinder-wagentjes loopt, er ééntje pakt, en gaat shoppen… ze legde er vanalles in, onder andere chocoladerepen en candybars. Shopping girl 😉 . Toen ze ook een pot jam wilde pakken heb ik die maar gauw afgepakt…en gelukkig was grote zus Noa er om alles weer gauw terug te leggen op de goede plek.

6 juni 2012

Tessa is dol op konijntjes… en ik zette haar regelmatig bij het konijnenhok, in de ‘ren’ zegmaar. Nu is ze erin gekropen… ‘Wil je eruit Tessa?’ vroeg ik. ‘Neenee’ zei ze…schudde haar hoofdje en kroop er nóg verder in… Ze is wel zoet zo! En gelukkig doet ze geen konijnenkeutels meer in haar mond…

28 nov 2011

Noa (6) is ziek thuis vandaag…en verveelt zich. Ze besloot voor de twintigste keer te ‘werken aan haar verlanglijstje’ (ze is volgende week dinsdag jarig). ‘Mama, hoe schrijf je eipet? (iPad)’ Ik begon al bijna te spellen, tot ik me ineens realiseerde wat ze zei. Ik: ‘lieverd, schrijf dat maar niet op, dat krijg je sowieso niet.’ Noa: ‘Oh…maar ik heb ook een computer, een tv en een mobieltje opgeschreven. Een mobieltje kan wel he, want die is erg klein!’

15 nov 2011

We hadden Noa (bijna 7 en in groep 4) al een tijdje geleden verteld dat het gedoe met Sinterklaas wel erg leuk is en echt een feestje, maar dat de Sint eigenlijk gewoon een verklede man is (etc.). En wie is er het meest enthousiast over de Sint, wil elke dag het Sinterklaasjournaal kijken, maakt tekeningen voor de Sint, wil op de website haar naam in het Grote Boek zetten en haar schoentje zetten? Juist ja.

17 sept 2011

Het is officieel – Tessa begint te praten! Mama, papa en ‘da’ (dag) horen we regelmatig voorbijkomen. Eerst denk je: het zal wel gebrabbel zijn, maar het is nu wel echt gericht, zo schattig! Komt natuurlijk door al die grote (kletkousen van) zussen!

Advertisements

Het is alweer herfst!

Wat is de zomer ontzettend snel voorbij gegaan. Het was druk maar gezellig, de vakantie met drie grote meisjes en één kleintje. Die overigens ook alweer heel groot wordt…over twee maanden is Tessa alweer 2 jaar oud! Ze is erg bijdehand, klimt overal bovenop en als ze ergens niet bij kan, schuift ze gewoon een stoel of krukje ernaartoe en dan lukt het alsnog. Als dat niet mag, is ze wel érg boos! We hebben een tijdje terug de deurkruk omhoog gezet naar de gang, zodat ze niet meer zomaar kan ontsnappen, en toen dacht ze hetzelfde trucje uit te halen, maar daarmee kwam ze bedrogen uit, want als je het krukje tegen de deur aanzet kun je wel bij de deurkruk, maar…je snapt het al. Dat zorgde voor flink veel frustratie. Inmiddels probeert ze het niet eens meer. Tessa is een lekkere kletskous, haar woordenschat wordt steeds groter. Ze zegt héél vaak ‘kijk is’ vooral als ze in boekjes aan het bladeren is, tekent helaas ook graag (in boeken), maar is ook tevreden met een kleurboek. Ze klom daarnet op een stoel, om in haar eigen kinderstoel een boekje te gaan kleuren. Zo kom je er ook… Vragen doet ze nog niet vaak wat, het is dan toch meer geschreeuw als ze iets wil, helaas. Maar dat komt nog wel. Vaak hoor je dan eerst ‘oh oh’ als er iets aan de hand is… Als Tessa héél erg lief en stil is, moeten we snel zijn, want dan wordt er meestal een boek ondergekleurd of gekrast. En er liggen nogal vaak potloden en stiften ergens in een hoekje met van die grote zussen die houden van tekenen! Er zijn helaas niet veel foto’s te maken van haar omdat ze nu ineens ‘allergisch’ is voor de camera, zodra ze ‘m ziet verbergt ze haar gezichtje en begint ze zelfs te huilen of wordt héél boos. Maar soms lukt het om stiekem een foto te maken. Filmpjes lukken wel goed 😉 want daarbij heb je geen flits of lampje nodig. Lijstje met woordjes volgt nog. Altijd leuk om bij te houden… Nu maar gauw naar de supermarkt voor wat boodschappen en dan weer de meiden van school ophalen…tot de volgende keer, want Tessa is niet de enige die er dingen bij geleerd heeft!!

Schoolperikelen

Iedereen met kinderen in de schoolleeftijd heeft er weleens over gehoord of is er mee geconfronteerd: een klas overslaan.
Ik dacht altijd – dat lijkt me onverstandig. Een kind komt in de klas met oudere kinderen, is daar vast helemaal niet aan toe, en hoe vervelend is het nou als het gewoon wat sneller is dan de rest? Dan geef je het kind toch gewoon extra werk? Met andere woorden, ik vond het eigenlijk maar onzin.
En toen de 2 juffen van Emma’s klas (groep drie) een extra lang rapportgesprek vroegen wist ik ook niet precies wat ik kon verwachten. Ja, Emma’s rapport is erg goed, ze heeft op alle Cito-toetsen een A gescoord. Maar dat ze slim is weten we allang! Toen ze anderhalf was kon ze al hele zinnetjes uiten. Tessa, onze jongste van anderhalf, begint nu echt woordjes te zeggen en dat vinden we al heel knap. Emma was op die leeftijd al een heel stuk verder dan woordjes en brabbelen… die kon zich al echt uitdrukken! Het zou ons eerder verbaasd hebben als Emma níet goed had gescoord op de Cito-toetsen. Maar dat ze eigenlijk te ver is voor groep 3…dat viel me een beetje rauw op mijn dak. Ik dacht dat ze het wel redelijk naar haar zin had. De laatste tijd wel wat minder dan eerst, dat was me wel opgevallen. Als ik dan vroeg hoe het was op school zei ze dat het wel jammer was dat ze zo vaak op de andere kinderen moest wachten, want dan had zij het werk allang af. En de juf ging het voor hen vaak nog een keer uitleggen, maar dat vond zij niet leuk want dat was saai. Dat had natuurlijk een signaal moeten zijn. Ik hoorde sowieso van de juffen en Emma zelf dat ze al een hoop extra stof kreeg omdat ze zo snel overal doorheen was. Maar dat leek mij wel normaal!
Ook is Emma haantje de voorste, en zéker door haar voorsprong, ze wist alles immers al! En dat wilde ze ook graag laten horen. Ze moest dus behoorlijk ingetoomd worden…en ondanks die extra stof vonden de juffen toch écht dat Emma meer uitdaging nodig had. En daar waren wij het uiteindelijk wel mee eens.
Deze beslissing betekende wél…dat Emma dus bij Noa in de klas zou komen. Er is in deze (kleine) dorpsschool namelijk maar één groep drie en één groep vier… Dat was wel even een lastig punt, want ze zijn nu al vaak een beetje concurrenten van elkaar, en de competitiedrang is bij beiden redelijk groot. Ze kunnen wel juist ook weer heel goed met elkaar spelen, omdat Emma en Noa ook sociaal gezien op hetzelfde niveau zitten, hoewel hun karakter natuurlijk heel verschillend is. Ook blijkt dat ze met de stof op school heel goed mee zal kunnen komen met groep vier, ze hebben dezelfde Cito-toetsen afgenomen als bij Noa namelijk, met heel goed gevolg.

Na de meivakantie zal Emma dus starten in groep vier, samen met Noa. En volgend schooljaar (na de zomervakantie dus al) zal ze samen met Noa naar groep vijf gaan. Spannend hoe het zal gaan, twee zusjes in één klas. Ik wens de juf heel veel sterkte… en we zullen ze allebei in de gaten moeten blijven houden hoe het gaat. Maar vooralsnog denk ik dat we een juiste keuze hebben gemaakt en dat Emma hier lekkerder van in haar vel zal gaan zitten.

Het blijft lastig en het blijft ook een soort van koffiedik-kijken. Maar we hebben de keuze goed overwogen, in overleg met school. En gelukkig zijn er ook een hoop mensen waarbij het óók een goede keuze blijkt te zijn geweest…

De tijd zal het leren 😉

Lentekriebels

De lentekriebels zijn hier flink bezig. Ze willen ‘zonder jas aan!!’ naar buiten (‘s ochtends vroeg al, als het misschien nét 10 graden boven nul is), Noa is ‘s middags zelfs haar t-shirt aan het uittrekken (wat ze niet mag) en claimt het anders véél te warm te hebben. Dat doet me denken aan mijzelf vroeger…

Verder was het natuurlijk net nog véél te licht om te gaan slapen (ze hadden door dat de klok was verzet en zeiden dat het éigenlijk nog geen bedtijd was 😉 ) en het was moeilijk om ze in bed te krijgen.

Vanavond, toen ik eigenlijk de tafel wilde gaan dekken, was Tessa me vóór. Ze pakte bordjes uit de kast, en liep ermee heen en weer, van de kast naar de tafel. Ze kwamen allemaal netjes op een stapeltje op de tafel…
En toen klom ze zélf op een stoel. Gelukkig zag Gerben wat er gebeurde, want het klimmen gaat niet altijd hélemaal gecontroleerd…

De meisjes zijn veel buiten aan het spelen, skaten is helemaal in – en natuurlijk kan dat ook goed met dit weer. Noa speelt ontzettend veel met het buurmeisje. Vanmiddag hadden ze wel even ruzie…en uitpraten is nog niet zo makkelijk. Vooral toegeven dat je zelf fout zat…

Vanmiddag lag Tessa in bed en waren Noa en Julia lekker buiten aan het spelen. Waar was Emma? Stiekem achter de computer geglipt – dat is natuurlijk véél leuker dan buitenspelen. Foei foei…

Volgende week, 4 en 5 april, hebben Noa en Emma allebei hun spreekbeurt. Noa haar tweede alweer, nu over computers, en Emma haar eerste. Die gaat over dolfijnen.
Ze mochten bij de bibliotheek een boekje uitzoeken, maar helaas had die geen boeken over computers…wel over computerspelletjes, maar die had het over diskettes. Hm. Die heeft Noa nog nooit gezien!
Ze waren dus vanavond ook maar informatie op internet aan het opzoeken. Ik had Noa geholpen met zoeken naar informatie, en toen had ze hetzelfde gedaan voor Emma. Heel zusterlijk…

En nu ga ik genieten van de rust. Het is hier stil…zo stil dat ik de klok kan horen tikken. Die nu nog steeds een uur te vroeg staat…

Bezoek!

Wie hier op bezoek komt, heeft het soms zwaar te verduren. Zodra je de deur binnenkomt, komen er meisjes aanrennen, die je om de hals springen, roepen, knuffelen, en vooral héél veel door elkaar heen praten.
Tijdens het eten willen ze allemaal naast je zitten.
Je kunt je thee/koffie niet rustig opdrinken, die wordt meestal koud, omdat hij ‘buiten bereik van kinderen’ moet staan.
Je wordt gevraagd om spelletjes te doen, mee te doen met verstoppertje, kamers te bekijken, kunstjes te bekijken en er worden soms ook tekeningen voor je gemaakt.
Met andere woorden: je hebt geen momént rust (tot ze lekker op bed liggen ‘s avonds).

En het grote voordeel van zo’n bezoekje is dat je de rust thuis (die je eerst voor lief nam) weer zo waardeert…

Dus op bezoek komen mensen! Je knapt ervan op! 😉

Juffie Noa

Noa is op het moment bezig met haar serieuze taak: het voorbereiden van de les. Ze schrijft diverse bladen vol met verschillende thema’s: rekenen, taal, etc.
‘Kinderen, komen jullie op jullie stoelen zitten!’ roept ze als een echte juf. Het blaadje wat zij zelf voor zich houdt, verraadt haar echter…

‘Speling’ staat er.